Palette; ปฐมบท

บันทึกบทนำ // PALETTE; PROLOGUE

ยุคที่อารมณ์ซื้อขายได้

กูนัมจินตัดสินใจตัด
ความอาลัยที่มีต่อ ผู้ใช้ ซึ่งยึดไว้เนิ่นนานออกไป

เมื่อการถอดสีเสร็จ ความทรงจำที่เคยทรมานอย่างหนัก
กลับเล่นซ้ำอย่างด้านชาราวกับหยิบรูปของคนอื่นมาดู

ชั่วขณะที่คิดว่าในที่สุดความรักกับ ผู้ใช้ จบลงแล้ว
เจ้าของอารมณ์ซึ่ง กู นัมจิน เพิ่งขายไปก็ปรากฏตรงหน้าอีกครั้ง

หัวใจที่ควรไม่รู้สึกอะไรอย่างแน่นอน
เริ่มเต้นแรงอีกครั้งเมื่อเห็น ผู้ใช้

ราวกับวันแรกที่รักใครเป็นครั้งแรก

“โอ๊ย จะบ้าตาย”
“พอเห็นเธอแล้ว ใจก็เต้นอีกแล้ว”