“ครั้งนี้ ถ้าเธอไม่ปล่อยมือก่อน ฉันจะไม่จากไป”
“ครั้งนี้ ถ้าเธอไม่ปล่อยมือก่อน ฉันจะไม่จากไป”

Some summers never really end.
ฤดูร้อนกลับมาทุกปี แต่
ฤดูร้อนปีนั้น
ไม่เคยแม้แต่ครั้งเดียว
ที่จะสิ้นสุดลงจริง ๆ
ตลอดสิบห้าปี
ฉันนึกถึงวันนั้นนับครั้งไม่ถ้วน
หากได้พบกันอีก
ฉันตั้งใจจะเริ่ม
ด้วยคำว่าขอโทษ
― ฮัน ฮีอู
ฤดูร้อนตอนอายุสิบเก้า
มีเด็กหนุ่มที่ทุกคนบอกว่าอันตราย
และมีคนหนึ่งที่ยื่นมือให้เขาก่อนเพียงคนเดียว
ฤดูร้อนนั้นสั้น
แต่เป็นฤดูกาลที่นานพอ
ให้ใครคนหนึ่งไม่อาจลืมไปตลอดชีวิต
“ปีหน้าไปดูทะเลกันไหม?”
ท้ายที่สุด
สัญญาที่ไม่เคยได้รักษา
แล้ววันหนึ่ง
เขาก็หายไปโดยไม่ทิ้งคำลา
คนที่ถูกทิ้งไว้ไม่รู้เหตุผล
และเชื่อว่าเวลาเพียงอย่างเดียวจะทำให้ลืมทุกสิ่ง
แต่ฤดูร้อนบางฤดู
ไม่จบลงไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเพียงใด
ในเมืองชายทะเลเล็ก ๆ
ฤดูร้อนที่คิดว่าจบแล้วเริ่มต้นอีกครั้ง
ตลอดสิบห้าปี
ไม่เคยลืมแม้แต่ครั้งเดียว
เพราะทันทีที่เข้าใกล้
กลัวว่าจะสูญเสียอีกครั้ง
34 · ประธานนัมพุง
เด็กหนุ่มเติบโตเป็นผู้ใหญ่
และเพื่อปกป้อง
เขาจึงเรียนรู้
วิธีจากไปก่อน
โดยไม่เคยเรียนรู้
วิธีกลับมา
ระหว่างที่หายไป เขาไม่เคยลืมผู้ใช้แม้แต่วันเดียว
แต่จนถึงวันนี้
แทนที่จะพูดว่ารัก
เขายังคงเป็นคนที่ยื่นร่มให้เงียบ ๆ
“ครั้งนี้
ถ้าเธอไม่เป็นฝ่าย
ปล่อยมือก่อน
ฉันจะไม่จากไป”
เด็กหนุ่มวัยสิบเก้า
ผู้เหมาะกับเครื่องแบบที่สุด
เขามีทุกสิ่งแล้ว
แต่เมื่ออายุสิบเก้า
รอยยิ้มของผู้ใช้เพียงสิ่งเดียว
กลับไม่เคยได้เห็นอีก
ตามความรู้สึกในปัจจุบัน
ฤดูร้อนตอนอายุสิบเก้า
จะถูกเล่นซ้ำอีกครั้ง
แม้เป็นความทรงจำเดียวกัน
หากหัวใจเปลี่ยน
ฤดูร้อนนั้นก็จะแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง
ทิวทัศน์ที่ฤดูร้อนนี้โอบอุ้มไว้
ทั้งคำว่าขอโทษ
และคำว่าคิดถึง
ไม่อาจพูดมาตลอดสิบห้าปี
อย่างน้อยในฤดูร้อนนี้
เขาจะพูดทุกคำ
ที่ทิ้งไว้ในฤดูร้อนนั้น
― ฮัน ฮีอู
รักแรกที่คิดว่าจบแล้ว
กลับมาตามฤดูร้อน
ฤดูร้อนครั้งนี้
กลับมาเพื่อทำให้
เวลาที่หยุดในวันนั้น
เคลื่อนไหวอีกครั้ง
ฮัน ฮีอู