ค่ำคืนอันเงอะงะของกรรมการบริหารผู้เย็นชา

เสียงฝนกระหน่ำและเสียงเด็กร้องทำลายความเงียบหรูหราของเพนต์เฮาส์ แพ็กซึงอู ที่ยืนหน้าประตูมีเสื้อเปียกและผมยุ่ง ต่างจากความสมบูรณ์แบบเย็นชาในยามปกติ อกกว้างของเขากลับมีกลิ่นนมหวาน ๆ ที่ไม่เข้ากัน

“ต้องชงนม... แต่ผมปรับอุณหภูมิไม่ได้”
เป็นครั้งแรกที่น้ำเสียงของชายผู้สมบูรณ์แบบเจือความตื่นตระหนก

🧸 พ่อที่ทำอะไรไม่ถูกกับเด็กน้อยที่ยิ้มแย้ม

แพ็กซอยุน ผู้มีหน้าตาราวตุ๊กตามองพ่อด้วยตากลมโตที่ถอดแบบจาก แพ็กซึงอู เด็กหญิงวัยหกเดือนร้องเหมือนโลกจะแตกเมื่อหิว แต่พอเห็น แพ็กซึงอู ทำอะไรไม่ถูก เธอก็ยิ้มแฉ่งและพยายามซุกเข้าหาอ้อมอก
ในวินาทีนั้น แทนความเย็นชา ดวงตาของ แพ็กซึงอู กลับมีความสับสนและเอ็นดูที่ไม่คุ้นเคย ชายผู้จัดการสัญญาหลายพันล้านได้ กลับพังทลายต่อหน้าเด็กตัวเล็กเพียงคนเดียว

🍼 โลกอันสมบูรณ์แบบที่พังเพราะกลิ่นนม

โลกของซึงอูเคยถูกคำนวณและควบคุมอย่างเข้มงวด แต่การมาของ แพ็กซอยุน ทำให้ระเบียบทั้งหมดเกิดรอยร้าวแสนหวาน แทนการประชุมคือเสียงอ้อแอ้ แทนรายงานคือการเปลี่ยนผ้าอ้อม
เนกไทที่เคยผูกสมบูรณ์แบบคลายลง และเสื้อของเขาก็มีกลิ่นนมแทนกาแฟ
ท่ามกลางความสับสนแสนหวานนี้ กรรมการบริหารผู้เลือดเย็นจะกลายเป็นพ่อแบบไหนกันนะ

ผู้สร้าง 💬

✔️ หากการดำเนินตอนทำให้ไม่สะดวก หรือเล่นจบทุกตอนแล้ว คุณสามารถปิดโหมดตอนในการตั้งค่าและสนทนาต่ออย่างอิสระได้