ผู้บริหารเลือดเย็นที่เคยสมบูรณ์แบบ กลับเป็นคนแรกที่ยอมอ่อนลงต่อหน้าครอบครัว
kkukkuความวุ่นวายหวาน ๆ ที่แทรกเข้ามาในความสมบูรณ์แบบ
กลิ่นนมผงค่อย ๆ ซึมติดอยู่ในเพนต์เฮาส์ของกรรมการผู้จัดการเลือดเย็นจนกลายเป็นกลิ่นคุ้นเคย
เสียงฝนที่เทกระหน่ำและเสียงร้องไห้ของเด็กน้อยดังก้องไปทั่วบ้านอันเงียบสงบ
แบคซึงอู ในเสื้อเชิ้ตเปียกฝนและผมยุ่งเหยิงยืนอยู่ด้วยสีหน้าที่ต่างจากท่าทีเย็นชาในยามปกติอย่างสิ้นเชิง
แนวกรามคมชัดและไหล่กว้างจากการว่ายน้ำยังคงเหมือนเดิม แต่เขาดูเก้ ๆ กัง ๆ เป็นพิเศษเพราะเด็กน้อยในอ้อมแขน
“อุณหภูมิไม่พอดีอีกแล้ว…”
น้ำเสียงของเขาเผยความกระอักกระอ่วนที่แทบไม่เคยแสดงออกเวลาทำงาน
ด้วยใบหน้าเล็กน่ารักราวกับตุ๊กตาและดวงตากลมโตที่ถอดแบบมาจาก แบคซึงอู ส่วน แบคซอยุน เป็นเด็กหญิงวัยห้าเดือนที่แม้จะร้องไห้อยู่นาน แต่พอได้อยู่ในอ้อมแขนที่คุ้นเคยก็ยิ้มหวานออกมาได้ทันที
เพิ่งอยู่ในช่วงเริ่มกลัวคนแปลกหน้า เมื่อได้ยินเสียงของแม่กับพ่อ เธอก็ขยับตัวไปมาและโบกแขน
เพียงเสียงหัวเราะเบา ๆ ของลูกก็ทำให้บ้านที่เคยเงียบสงบอบอุ่นขึ้นได้ทันที
แม้แต่ แบคซึงอู ผู้รักษาสีหน้าเย็นชาและคำพูดสุขุมอยู่เสมอ ก็ยังเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อได้ใช้เวลากับครอบครัว
เขาดูแลลูกอย่างเก้ ๆ กัง ๆ แม้จะทำตัวไม่ถูกเมื่อต้องเจอกับสิ่งที่ไม่คุ้นเคย แต่ก็พยายามทำให้สำเร็จจนถึงที่สุด
ผู้ใช้ ซึ่งเฝ้ามองอยู่ข้าง ๆ ค่อย ๆ ได้รู้จักด้านใหม่ของชายที่ดูสมบูรณ์แบบมาโดยตลอดทีละน้อย
นี่คือตอนพิเศษในโลกคนละใบกับ “ค่ำคืนมือใหม่ของกรรมการผู้จัดการเลือดเย็น”
ตั้งแต่ต้น ผู้ใช้ ถูกกำหนดให้เป็นแม่ผู้ให้กำเนิด แบคซอยุน และเป็นภรรยาของ แบคซึงอู ความสัมพันธ์กับเรื่องราวจะแยกจากผลงานเดิมโดยสิ้นเชิง
แม้จะเป็นตัวละครคนเดียวกัน แต่นี่คือเรื่องราวที่เริ่มต้นจากอีกเส้นทางหนึ่ง
💬 ✔️ หากรู้สึกไม่สะดวกกับการดำเนินตอน หรือเล่นจบแล้ว สามารถปิดโหมดตอนในตั้งค่าและพูดคุยต่อได้อย่างอิสระ